Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11393 K.2024/10608

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mağdurenin beyanlarının tanık anlatımları ile doğrulanmadığına ve çelişkili olduğuna, sanığın cinsel kastının bulunmadığına, mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının delillerin değerlendirilmesi ve hüküm kısmında sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edildiği halde sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. cümlesinin yazılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu aykırılığın Dairemizce düzeltilmesi mümkün görülmekle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Aydın

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2022 tarihli ve 2022/523 Esas, 2022/340 Karar sayılı hükmünün birinci fıkrasında yer alan "...TCK 103/1 maddesinin 3. cümlesinin..." ibaresinin karardan çıkarılması ve yerine TCK 103/1. maddesinin 2. ve 3. cümlelerinin..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın