Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1160 K.2023/2451

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2012/390 Esas, 2014/277 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine dair karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/2905 Esas, 2022/7310 Karar sayılı kararı ile hükmün "...Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, istikrarlı savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına dair karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/965 Esas, 2022/806 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, olayın intikal şekli ve zamanı ile mağdurenin beyanlarında çelişki olmadığına, mahkemenin beraat gerekçesinin hatalı olduğuna, olayın meydana geldiği zaman nazara alındığında tanık olmamasının doğal olduğuna, mağdurenin sanığa suç isnadında bulunmasını gerektirecek herhangi bir sebep olmadığına, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığında meydana gelen bozulma dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulünde; her ne kadar sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği,

olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, istikrarlı savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırmaya elverişli, anayasal masumiyet karinesinin aksini ispat eder mahiyette kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine dair hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu