Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11903 K.2024/244

Sanık ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ile suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile sanık hakkında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Nazilli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2014 tarihli ve 2010/200 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

b) Suça sürüklenen çocuklar ...,...hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 26.09.2023 tarihli ve 9-2023/101764 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Katılan mağdure hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 23.11.2009 tarih ve 20255 sayılı, 24.11.2009 tarih ve 20386 sayılı raporlar ile Adlî Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulundan alınan 15.04.2011 günlü rapor arasında çelişkiler bulunduğunun anlaşılması karşısında, olay tarihinde katılan mağdurede akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı varsa bunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, bozulduysa hangi sanıkların eylemleri nedeniyle bozulduğu,

sanıkların eylemlerinin her birinin müstakilen mağdurenin ruh sağlığını bozacak mahiyette olup olmadığı hususlarında Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 15 inci maddesine göre 1. Adlî Tıp Üst Kurulundan rapor alındıktan sonra sanık ile suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR