Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12023 K.2024/9537

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle annelerinin ölümünden sonra evlilik yaptığı için kızlarının kendisine iftira attığına, katılan mağdurenin başka bir erkekle yakalandığı ve hamilelik testini bu yüzden yaptırdığına, dosyada katılan mağdurelerin soyut beyanı dışında delil olmadığına, tanık ...’nın beyanlarını ablalarının yönlendirilmesiyle verdiğine, şikayet tarihinin geç olduğuna, dosyaya sunulan fotoğraflarda sanık ve katılan mağdurelerin suç tarihinden sonraki dönemde de mutlu olduklarının göründüğüne, sanığın cinsel organını katılan mağdurenin sanık motor kazası geçirdikten sonra babasının bakımını yaptığı zamanda gördüğüne,

ruh sağlığının annesinin ölümü nedeniyle bozulup bozulmadığının araştırılmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının sebebi olmadığına, tanık ...’in beyanlarının sanık lehine olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanmadığına, verilen kararın bozulması talebine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle Mahkemece eksik ceza tayin edildiğine, temel ceza belirlenirken daha yüksek ceza verilmesi gerektiğine, ruh sağlığına ilişkin ve zincirleme suça ilişkin maddeler uygulanırken de alt sınırdan uzaklaşılmadığına, kararın katılan mağdure lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanığın katılan mağdure on sekiz yaşını ikmal ettiği tarihten sonra da nitelikli eylemlerine devam ettiğinin anlaşılması karşısında, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2. maddesinin asgari haddinin 12 yıl olduğu göz önüne alınarak aynı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca kanun karşılaştırması yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi