Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12064 K.2023/6933

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2012 tarihli, 2012/2869 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten kamu davası açılmıştır. 2. Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli, 2012/219 Esas, 2013/222 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 35, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli, 2020/374 Esas, 2021/14587 Karar sayılı kararı ile; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına ve cinsel taciz suçundan kurulan hüküm açısından ise "Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, işten çıkan ve sokakta yürümekte olan mağdurenin arkasından gelerek,

para karşılığı ilişkiye girmeyi teklif ettiği ve mağdureyi tutup ağzını kapatarak yakındaki terk edilmiş binaya götürmeye çalıştığı olayda, sanığın mağdureyi terk edilmiş binaya götürmek için tuttuğunda vücuduna temas etmesi nedeniyle eylemin ...nın 102/1. maddesine uyan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli, 2021/137 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Dairemizin 26.04.2022 tarihli, 2022/5784 Esas, 2022/3924 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli, 2022/1871 Esas, 2022/9307 Karar sayılı görevsizlik kararı sonrası Dairemizin 11.10.2022 tarihli, 2022/10421 Esas, 2022/8902 Karar sayılı kararı ile mevcut uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 11.07.2023 tarihli, 2022/Bşk-94 Esas, 2023/13 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 26.04.2022 tarihli, 2022/5784 Esas, 2022/3924 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilerek Dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemenin delil takdirinde hataya düştüğü, sanığın suç tarihinde otelde kaldığının dosya arasındaki belge ile sabit olduğu, katılanın çelişkili ve soyut beyanda bulunduğu, katılanın kendisine saldıran şahsın eşinin arkadaşı olduğunu beyan etmesine rağmen sanığın tarafları tanımadığı, dosya arasındaki belgelere göre sanığın olay yerinde olmadığı, suçlamayı kabul etmemekle birlikte verilen cezaya sanık lehine olan takdiri ve yasal indirim hükümlerinin uygulanmamış olması ve verilen cezanın ertelenmemesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin kanuna aykırı olduğu,

tanık beyanlarının sanığı doğrular şekilde olduğu, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerekirken ceza tayin edildiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 18:00 sıralarında sanığın cadde üzerinde karşılaştığı katılanın ağzını kapattığı, katılanı yakınlarda bulunan harabe bir binaya sokmaya çalıştığı, bu sırada ayrıca katılanı öpmeye çalıştığı, kendisiyle birlikte olmak için para teklif ettiği, katılanın sanığa tekme atarak elinden kurtulduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında,

27.08.2012 tarihli yakalama tutanağında katılanın polis merkezine gelerek 19.05.2012 tarihinde kendisine karşı eylemleri gerçekleştiren kişiyi Zonguldak Valiliği karşısında gördüğünü bildirmesi üzerine bu yere gidildiği ve burada yapılan eşgal araştırması sonucunda sanığın yakalandığı anlaşılmakla,19.12.2012 tarihli Zonguldak Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü,13.03.2013 tarihli Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı, 15.03.2013 tarihli Kocaeli Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü, 10.04.2013 tarih ve 1318 sayılı Vakıfbank Zonguldak Şube Müdürlüğünün yazılarının içeriğine göre,

sanığın katılana para karşılığı cinsel ilişki teklif ederek tutup, ağzını kapatarak metrük binaya götürmek ve bu esnada vücuduna temas etmesi sebebiyle sarkıntılık seviyesinin üstünde devamlılık arz eden hareketleriyle cinsel saldırı suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, sanığın kastını ortaya koyduğu sözlerin ayrı bir suç oluşturmayıp cinsel saldırı suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla bozma öncesi Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli, 2012/219 Esas, 2013/222 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın kesin olması ve güncel adli sicil kaydına göre hakkında verilen cezayı yerine getirdiği dikkate alınarak, infazda tekerrüre esas oluşturmaması açısından infaz ettiği cezanın 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince netice cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli, 2021/137 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasının son bendinden sonra gelmek üzere "İnfazda tekerrüre esas oluşturmaması açısından infaz ettiği cezanın 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince netice cezasından mahsubuna" paragrafının eklenmesi, suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,