Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12091 K.2024/1166

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli 2013/43 Esas 2014/247 Karar sayılı kararı ile sanığın müsnet suçtan, lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) uyarınca 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

2. Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekil ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.03.2023 tarihli 2021/4238 Esas, 2023/1345 Karar sayılı kararı ile hükmün "On üç yaşında olup yaklaşık bir buçuk yıldır yirmi dört yaşındaki sanık ile cinsel ilişki yaşadığı hususunda bir tereddüt bulunmayan mağdure hakkında Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen sağlık kurulu raporunda mağdurede şu anda tanı kriterlerini karşılayacak psikopatoloji saptanmadığının belirtilmesi, Çukurova Ünv Tıp Fak Çocuk Ruh Sağlığı ve Hast.

ABD.nca düzenlenen raporda mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar olayı nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi, kovuşturmada raporlar arasındaki aktarılan çelişkilerin giderilmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulundan aldırılan raporda mağdure hakkında depresif uyum bozukluğu tanısı ile ruh sağlığının bozulduğu tespitine yer verilmesinin ardından bu bozulmanın nedeninin cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu psikiyatrik tablonun mağdurenin erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği,

bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağına dair değerlendirme karşısında bahse konu değerlendirmenin esasında mağdurenin yaşadığı cinsel istismarın sonuçlarına ilişkin olduğu hususunda tereddüt bulunmaması nedeniyle sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 6545 sayılı Kanun ile değişikliklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/6 uyarınca ile artırılmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş" gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemesince 06.07.2023 tarihli karar ile sanığın ruh veya beden sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan,

lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; hata müessesesinin uygulanmasına, cezanın fazla olup sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi Özetle; teşdit uygulanmayıp cezada takdiri indirim hükümleri uygulanmasının hatalı olduğuna ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmediği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR