Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12434 K.2024/471

Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip annesi ve babası olan ... ve ...'nin 06.03.2023 günlü duruşma ifadelerinde davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ve Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/67 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesini ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılan mağdur vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan mağdur vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/12098 Esas, 2022/10825 Karar sayılı kararı ile "..sair reddine, ancak sanığın parmağını mağdurun makatına soktuğuna dair eylemin şüphede kalıp mevcut haliyle mağdurun yanağı ile dudağından öperek,

kıyafet içerisinden kalçasına dokunma şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken,

5271 sayılı CMK’nın 230. maddesindeki şartları taşımayan ve içeriği itibarıyla yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın teşdiden cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi istemine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdur ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, mahkemece delillerin yanlış değerlendirildiğine, tanık beyanlarında da geçtiği üzere tanıkların sanığın mağduru yanağından öpüp "Bu benim oğlumdur" dediğine şahit olduklarına, bu eylemin de cinsel istismar olarak kabul edilemeyeceğine, sanığın çocukları kovması nedeniyle mağdurun sanığa kızdığı ve iftira attığının dosya kapsamında sabit olduğuna, adli raporunda sanığın lehine olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip annesi ve babası olan ... ve ...'nin 06.03.2023 günlü duruşma ifadelerinde davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Katılan Bakanlık Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Bakanlık Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,