Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12813 K.2023/9047

Cinsel taciz, basit kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci cümlesi ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3 ay hapis, 6 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kahramanmaraş

3. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2012 tarihli ve 2012/59 Esas, 2012/1068 Karar sayılı kararının, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2017/378 Esas, 2020/14823 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip tehdit suçundan uzlaşma nedeniyle düşme kararı ile Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kahramanmaraş

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/994 Esas, 2021/559 Karar sayılı karar aleyhine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.07.2022 gün ve 94660652-105-46-11357-2022-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından Tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdi kılınan dosya hakkında verilen Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2022/16474 Esas, 2023/2961 Karar ile vaki talebin kabulüne ilişkin ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2023 günlü,

KD-2022/100771 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.10.2023 günlü, KD-2022/100771 sayılı kanun yararına bozma istemli itirazının. "Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekliliğini vurgulayan ihbarname içeriği kabul edilerek bozma kararı verildiğinden, bozmanın CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca yapılması ve aynı maddedeki yasal zorunluluk nedeniyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararına Yargıtay Ceza Dairesinin doğrudan hükmetmesi gerekmektedir.

Özel Dairece, yeniden yargılama yasağı olduğu halde, hukuka aykırılığın giderilmesinin yerel mahkemeye bırakılması halinde, bu aşamada yerel mahkemenin vereceği karar yok hükmünde olacağından, hükümlü lehine sonuç doğuracak olan hukuka aykırılık da yasal olarak giderilmemiş olacaktır.

Bu nedenle Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmadan dosyanın mahalline gönderilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu cinsel taciz ve basit kasten yaralama eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.11.2012 tarihli ilk mahkumiyet kararı olduğu, bozmadan sonra kurulan ikinci mahkûmiyet kararının verildiği 08.04.2021 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 4. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2023 günlü, KD-2022/100771 sayılı itirazı yerinde görüldüğünden, Dairemizin 10.05.2023 tarihli ve 2022/16474 Esas, 2023/2961 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kahramanmaraş

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/994 Esas, 2021/559 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca.