Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12840 K.2024/103

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kurulan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen hükümler arasında yer almaması nedeniyle temyizi kabil nitelikte bir karar olmadığının ve sanığın verilen kararı süresinde temyiz etmesinden sonra bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 29.05.2023 tarihli dilekçesinde kararın onanmasını, temyiz hakkından feragat ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında,

incelemenin katılan vekilinin cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/362 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1 ve 53. üncü maddeleri uyarınca neticeten 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/2436 Esas, 2022/2856 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın dava konusu olay sırasında katılana karşı nitelikli cinsel saldırıda bulunmak amacıyla hareket ettiğinden dolayı müsnet suçtan temel cezanun 5237 sayılı Kanun'un 102/2 ve 35. maddelerine göre belirlenmemesinin, kabul ve uygulamaya göre de; temel cezanın en üst hadden belirlenmesi suretiyle hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde alt sınıra yakın hadden tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dava konusu katılana karşı cinsel saldırı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/2436 Esas, 2022/2856 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy