Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12864 K.2024/11271

Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanıkların daha fazla ceza alması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle alt sınırdan ceza tesis edilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın akşamüstü karanlıkta gördüğü katılan mağdurenin yaşını ve köye götürülme nedenini bilmemekte ve bilebilecek durumda da olmadığına, katılan mağdurenin yaşını on sekiz olarak söylediğine ve yaşından büyük göründüğüne, katılan mağdurenin ifadelerinin aşamalarda çelişkili olduğuna ve ayrıca maddi menfaat temin etmek için bu şekilde başka kişilere karşı da suçlamalarda bulunduğunun öğrenildiğine, katılan mağdurenin arabayla kendi rızasıyla geldiğine, sanığın arabası olduğu için kendi kullandığı eşyalar üzerinde DNA’sının bulunmasının olağan olduğuna ilişkindir. D. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle bozma sonrası yargılamada katılan mağdurenin ifadesinin tekrar alınması gerektiğine, katılan mağdurenin sanığı net bir şekilde teşhis edemediğine, katılan mağdurenin dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp ve eğitim alanında uzman kişi eşliğinde dinlenmesi gerekirken tek başına verdiği ifadenin hükme esas alındığına, sanığın katılan mağdureyi ilk kez olay akşamı karanlıkta görmesi ve katılan mağdurenin de yaşının on sekizden büyük olarak söylemesi nedeniyle hataya düştüğüne,

sanığın katılan mağdureyi tehdit ettiğine dair delil olmamasına rağmen Mahkemece bozma ilamına uyulmayarak tehdit suçunu tartışmadan cezasında artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdurenin soyut ve çelişkili iddiaları karşısında sanık ...’in savunmaları dikkate alındığında sanık ...’in suça iştirakinden söz edilemeyeceğine, suçu kabul etmemekle birlikte iştirak iradesi kabulüne rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-a maddesinin değerlendirilmesinin yapılmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağına,

katılan mağdure ...’in telefonundan polisleri aramak yerine sanığı aradığına göre zorla bir yerde tutulmadığına, tehdit unsurunun ne şekilde oluştuğunun da Mahkemece açıklanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıklardan şikâyetçi olduktan sonra temyiz aşamasında 27.11.2023 tarihli şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin dilekçe verdiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. B.

Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini tehditle gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden çocuğun cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi ile artırılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da temel cezanın aynı Kanun'un 109/1. maddesi yerine 109/2 maddesince belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 maddesi uyarınca Uşak