Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12902 K.2024/3319

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY EV OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile müsnet suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ile 62 nci maddesi, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık ve müdafii, katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ve kısmen resen yapılan incelemede, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/735 Esas 2022/654 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/11582 Esas, 2022/10282 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut ve başka delille desteklenemeyen anlatımları dışında cezalandırmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve bu nedenle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın örtülü ikrarda bulunduğuna, suç tipi itibariyle tanık ya da somut delil elde edilemeyeceğinin gözetilmediğine, kararın hukuka ve vicdana aykırı olduğuna, katılan mağdurenin yaşı da dikkate alındığında anlattığı olayları kurgulayamayacağına, çocuğun üstün yararının gözetilmesi gerektiğine, mağdurenin psikolojisinin olaydan etkilendiğine ve ilaç kullanmak zorunda kaldığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ile katılanlar arasında somut bir husumet bildirilemediğine, esasında bir husumetin de bulunmadığına, katılan mağdurenin kendi şeref ve itibarını ilgilendiren bir konuda iftira atması için bir sebep bulunmadığına, katılan mağdurenin tutarlı ve çelişkisiz beyanda bulunduğuna, sanığın mahkumiyetine ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı,

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,