Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13098 K.2024/1089

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/277 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure ve tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, sanığın aşamalardaki ifadelerde belirttiği üzere ayağının yanması gibi hususların araştırılmadığını ve Antalya’da iş yeri açan sanığın hangi tarihlerde nerede bulunduğunun tespit edilmediğini, beyan ederek sanığın tahliye edilmesini ve temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, çocuğun basit cinsel istismarı ve nitelikli cinsel istismarı suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğini, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurenin babannesi sanığında annesi olan ...'nın duruşma aşamasında tanıklıktan çekinmesi karşısında kolluk beyanının hükme esas alınamayacağı belirlenmiş ancak dosyadaki mevcut delillerin mahkûmiyete yeterli olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilin temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/941 Esas, 2023/1249 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa