Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13193 K.2024/879

Mağdure çocuk ... vekilinin dava süreci ile delilleri değerlendirerek özetle, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasını talep eden 07.07.2023 havale tarihli dilekçesi temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Mağdure ... 'nin babası ... ile mağdure ...'in annesi ...'in 28.08.2019 tarihli duruşma beyanlarında sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında mağdure çocuklara yaşlarının küçüklüğü nedeni ile Baro'dan atanan vekillerin temyizinin reddine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile her bir mağdure için ayrı ayrı 6 kez olmak üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/232 Esas, 2019/532 Karar sayılı kararı ile hakkında; a) ... 'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi,

aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) ... 'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d) ... 'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, e) ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f) ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, g) Mağdurelere karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca ayrı ayrı beraatine dair verilen kararların sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2020/1344 Esas, 2020/1107 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/12567 Esas, 2023/342 Karar sayılı kararı ile "Sanığın her bir mağdureye karşı yukarıdaki şekilde gerçekleşen eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup eylemlerin her bir mağdur yönünden zincirleme şekilde gerçekleştiği anlaşılmış olup mahkemece bu husus gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde sanığa fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle mahkeme hükmü hukuka aykırı bulunmuştur."

nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/109 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) ...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) ...'ya sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) ...'ye karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d) ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, e) ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, f) ...'a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.10.2023 tarihli ve 9-2023/102961 sayılı, ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure çocukların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, çelişkilerin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdure ...'nın birden fazla kişi hakkında aynı şekilde iddialarda bulunmasına rağmen bunların dikkate alınmadığına, mağdure ...'un sanığı kendisini evine götürdüğünü ancak bir şey yapmadığını beyan ettiğine, 22.08.2019 tarihli dilekçenin sanık tarafından değil sanığın koğuşunda bulunan şahıslardan bir tanesinin yazdığına, mağdurelerin beyanlarına üstünlük tanınarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesinin ve sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 maddesi uygulanarak cezalarından takdiri indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Mağdure ...

Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın hukuka aykırı eylemi neticesinde mağdurenin görmüş olduğu zarar, psikolojik çöküntü ve ağır manevi tahribat ile sanığın suç işleme kastı ve eylemi gerçekleştirme şekli göz önünde bulundurularak sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. D. Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure ... Vekili ile Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...'nin babası ... ile mağdure ...'in annesi ...'in 28.08.2019 celsede sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında mağdurelere yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkeme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddelerindeki kriterler değerlendirilip, gerekçelendirmek suretiyle karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdure ... Vekili ile Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/109 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararına yönelik mağdure ... vekili ile mağdure ... vekilininin sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince REDDİNE, B.

Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/109 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mersin