Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13764 K.2024/3934

Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/504 Esas, 2023/623 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/15774 Esas, 2023/2109 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAYLAR VE OLGULAR 1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/472 Esas ve 2022/596 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1,43. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/15774 Esas, 2023/2109 Karar sayılı ilâmı ile, "Mahkemece bozma öncesi gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen ilk mahkûmiyet kararının temyiz incelemesinde 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas,

2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan 'Kovuşturma evresine geçilmiş' ibaresinin, aynı bentte yer alan 'Basit yargılama usulü' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında,

anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulması üzerine söz korusu ilama uyan mahkemece esasen ceza miktarı itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. 3. Manisa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/504 Esas, 2023/623 Karar sayılı kararı ile önceki kararında direnilmesine karar vererek, sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104/1,43. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Başsavcılığınca bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı nazara alındığında sanık hakkında lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki ile hüküm kurulması gerektiğinden yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR