Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13943 K.2024/1025

Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/176 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2022/9886 Esas, 2022/12385 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2018/390 Esas, 2019/291 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2022/9886 Esas, 2022/12385 Karar sayılı kararı ile özetle hata hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/176 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kararın bozulması ve vekalet ücreti verilmesi istemine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle yapılan evliliğin kendi yasa, örf, adet ve geleneklerine uygun olduğuna, sanığın eylemin suç olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

On beş yaşını tamamlamasına çok az bir süre kalan mağdurenin Mahkemede yaşının daha büyük olduğuna yönelik beyanı ile dosyada bulunan ifade CD'sindeki görünümünün de anlatımını desteklemesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2022/9886 Esas, 2022/12385 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, direnme nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR