Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14066 K.2024/1686

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/377 Esas, 2014/189 Karar sayılı kararının 10.12.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01.05.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Konya

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/612 Esas, 2015/825 Karar sayılı kararının, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2021/10615 Esas, 2022/11935 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben yapılan yargılamada, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Konya

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/272 Esas, 2023/262 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 gün ve 94660652-105-42-18803-2023-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 gün ve KYB-2023/116795 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 gün ve KYB-2023/116795 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Konya

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2023 tarihli kararı ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11 maddesinde açıkça düzenlendiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiğinde mahkemenin hükmü açıklaması gerektiği, mahkemenin bu durumda esasa giremeyeceği, sübut ve nitelendirmeyi değiştiremeyeceği veya önceki uygulamadan dönme yönünde bir imkana sahip olamayacağı yalnızca önceki hükmün varlığının kabul edilebileceği,

bu nedenlerle denetim süresi içerisinde tekrar kasıtlı suç işleyen sanık hakkında daha önce mahkememizce verilen açıklanması geri bırakılan hükmün olduğu gibi açıklanması gerektiği şeklinde gerekçe ile cinsel taciz suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, Cinsel taciz suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2015 tarihli ve 2015/612 esas, 2015/825 sayılı kararının, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 26/12/2022 tarihli ve 2021/10615 esas, 2022/11935 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu kapsamda olağan kanun yoluna tabi olarak açıklanan hükmün Yargıtay tarafından bozulması nedeniyle Mahkemesince artık 5271 Sayılı Kanun'un 231/11 maddesine göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilemeyeceği, Katılan ile sanığın resmi nikah olmaksızın bir süre birlikte yaşadıktan sonra katılanın sanıktan ayrıldığı, daha sonra sanığın katılanı rahatsız etmeye başladığı, sürekli olarak kendisi ile konuşmaya çalıştığı, evlenmek istediğini söyleyerek çevresinde dolandığı,

suç tarihinde de yolda yürüdüğü sırada aynı şekilde katılanın yanına yaklaşarak konuşmak istediğini söyleyerek kolundan tuttuğu şeklinde gerçekleştiği kabul edilen somut olayda Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26/12/2022 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanığın eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Cinsel taciz suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/612 Esas, 2015/825 Karar sayılı kararının, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2021/10615 Esas, 2022/11935 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu kapsamda olağan kanun yoluna tabi olarak açıklanan hükmün Yargıtay tarafından bozulması nedeniyle mahkemesince artık 5271 Sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilemeyeceğinden, katılan ile sanığın resmi nikah olmaksızın bir süre birlikte yaşadıktan sonra katılanın sanıktan ayrıldığı, daha sonra sanığın katılanı rahatsız etmeye başladığı, sürekli olarak kendisi ile konuşmaya çalıştığı, evlenmek istediğini söyleyerek çevresinde dolandığı,

suç tarihinde de yolda yürüdüğü sırada aynı şekilde katılanın yanına yaklaşarak konuşmak istediğini söyleyerek kolundan tuttuğu şeklinde gerçekleştiği kabul edilen somut olayda sanığın eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Konya