Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14194 K.2024/3308

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/316 Esas, 2021/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılan mağdure vekili, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/407 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/407 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/7567 Esas, 2022/8944 Karar sayılı kararı ile sair itirazların reddine ancak '' İlk derece mahkemesince müsnet suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken teşdit gerekçesi olarak, mağdurenin yaşı, olayın meydana geldiği yer, olayın oluş şekli ve eylemlerin niteliği şeklinde sayılarak alt sınırdan uzaklaşılıp ceza tayin edilmiş ise de, mağdurenin teşdide esas alınan yaşının suçun unsurlarından olduğu,

sanığın eylemlerinin etüt merkezi olarak kullanılan yerde ve ders esnasında eğitici sanık tarafından gerçekleştirmesinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinde cezanın artırım nedeni olarak sayıldığı gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma ilâmı üzerine ilâma uyularak İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübutuna, tanık beyanına, soyut katılan mağdure beyanlarının son derece çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, olayın intikal şekline ve zamanına, suç işleme kastına, lehe delillerin gözetilmemesine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna, Mahkemenin gerekçesinin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/81 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İskenderun