Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1851 K.2023/3038

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.08.2014 tarihli ve 2014/221 Esas, 2014/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Trabzon

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.08.2014 tarihli ve 2014/221 Esas, 2014/300 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.11.2021 tarihli ve 2021/1855 Esas, 2021/9053 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine Trabzon

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/752 Esas, 2021/977 Kararı ile çocuğun cinsel istismarı ve bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendrime ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir. 4.Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/28 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı yasayla değişik 6763 sayılı yasa öncesi şekliyle 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin temyiz İsteği Mağdur ve katılanların soyut ve çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, müvekkilinin isnat edilen suçu işlediğinin kabulünün hayatın olağan akışına apaçık aykırı olduğuna, sanığın çevresinde tanınıp sevildiğine, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp

6. İhtisas Kurulu'nun 27/05/2022 tarihli raporunda mağdurede "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" tespit edilmesinin müvekkiline yüklenmesini kabul etmediklerine, bu konuda yeterli araştırma yapılmadan rapor düzenlendiğine, hükmün sanık lehine bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin babası katılan ... ile sanık ...'ın arkadaş oldukları, olay tarihinde katılan mağdurenin sanığın iş yeri olan ...

Kuaför isimli yerin yanında bulunan markete hastanede yatan kardeşine bisküvi almak için gittiği, marketten çıkıp eve doğru gitmek istediği sırada sanığın katılan mağdureyi yanına çağırdığı, daha sonra katılan mağdureyi omuzundan tutarak içeriye aldığı, burada önce katılan mağdureyi koltuğa oturtup ardından kendi kucağına oturttuğu, yanaklarından ve dudaklarından öptüğü, katılan mağdurenin gitmek istemesine rağmen katılan mağdureyi engelleyip gitmesine izin vermediği, tekrar kucağına oturtup katılan mağdurenin cinsel organını ellediği,

sanığın bu eylemler ile onbeş yaşından küçük katılan mağdureyi rızasına aykırı olarak cinsel yönden istismar ettiği, sanığın bu eylemleri gerçekleştirdiği esnada katılan mağdureyi rızasına aykırı olarak iş yerine sokup buradan ayrılmasını engellediği şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/28 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.