Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3327 K.2024/321

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kovuşturma aşamasında on altı yaşı içerisinde olan mağdurenin 10.01.2013 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2014 tarihli ve 2012/285 Esas, 2014/149 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1264 Esas, 2021/8117 Karar sayılı ilâmıyla ''Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, radyolojik açıdan on sekiz yaşıyla uyumlu göründüğünü belirten Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 28.05.2013 günlü sağlık kurulu raporu, mağdureye ait fotoğraflar, savunma,

eylemin oluş şekli ve tüm dosya kapsamına göre olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden mağdurenin yaşıyla ilgili sanığın hataya düşmediği yönündeki varsayıma dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi...'' şeklindeki gerekçeye istinaden bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/28 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlardan 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşı hususunda esaslı hataya düşen sanık hakkında Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Kovuşturma aşamasında on altı yaşı içerisinde olan mağdurenin 10.01.2013 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle, mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan katılan ...'in şikayetinden vazgeçmediği gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan eleştiri dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, düşme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Belirtilen gerekçeyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/28 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya