Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3777 K.2023/3729

Kurumunda tutuklu bulunan sanığa yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanığın temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek, sanık ile müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/359 Esas, 2021/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile ccezalandırılmasına ve hak yoksunluklarna karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2022/634 Esas, 2022/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.07.2022 tarihli ve 9-2022/89124 sayılı, bozma ve 20.03.2023 tarihli ret görüşlü Tebliğnameler ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık İle Müdafiinin Temyiz İstemleri Mağdurenin iftira attığına, mağdurenin instagram isimli internet sosyal medya hesabından tanıştığı Samir *** adlı kişiyle cinsel birliktelik yaşadığına, mağdure hakkında alınan genital muayene raporunun mağdurenin Çocuk İzlem Merkezinde alınan ilk ifadesini doğrulamadığına, tanık Sara’nın duruşmadaki beyanının mağdurenin sonradan değişen gerçeğe ilişkin anlatımlarını teyit ettiğine, DNA incelemesinde sperm hücresinin tespit edilemediğine, mağdurenin annesiyle aynı çamaşırları giyindiğinden mağdurenin DNA’sının tespit edilmesinin sanığın suçu işlediğine dair delil olamayacağına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdurenin öz babası olan sanığın farklı tarihlerde mağdurenin 4 üncü sınıfta olduğu sene tam olarak tarihi tespit edilemediği üzere mağdurenin göğüslerini ve tüm vücudunu ellemek ve mağdurenin cinsel organına kendi organını sokmak suretiyle tecavüz ettiği,

yine 7 nci sınıfta tam tarihi tespit edilemediği bir zaman diliminde mağdureyi bir bahane ile ormana götürerek mağdureye hem ön cinsel organından hem de arka bölgesinden kendi cinsel organını sokmak suretiyle tecavüzde bulunduğu ve en son 16.03.2021 tarihinde mağdurenin göğüslerine dokunmak suretiyle mağdureye cinsel yönünden organ sokmak suretiyle istismar ettiği şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin adli raporlarla uyumlu ilk ifadesi, tanık beyanları, adli raporlar, sanık savunması ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. 2. Onama sebebine göre Tebliğname'deki bozma ve ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2022/634 Esas, 2022/660 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...