Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4259 K.2023/5492

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurenin kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/431 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Kocaeli

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/431 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/16817 Esas, 2022/7471 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden değişen kanuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir 3. Kocaeli

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/629 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanmaksızın sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.03.2023 tarihli ve 9-2023/21891 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanık ... ile ...'ın olay tarihi olan 12.05.2014 tarihinde aynı mahallede komşu oldukları, sanık ... ile mağdur ... arasında duygusal yakınlık başladığı, bu ilişkinin ilerlediği, bu süreçte sanık ... ile mağdur ...'ın birlikte gezdikleri, sanık ...'ın mağdur ...'a onu sevdiğini belirtmesi üzerine mağdur ... ile sanık ...'un boş bir eve gidip cinsel ilişkiye girdikleri, mağdur ...'nın annesi olan katılan ...'ın mağdura yönelik kayıp ihbarı verdiğini öğrenmeleri üzerine sanık ...'un mağdur ...'yı önce kendi evine götürüp daha sonra ailesine teslim ettiği, olay sırasında sanığın evli ve 3 çocuğunun bulunduğu,

komşusu olan 18 yaşından küçük mağdure ... ile arkadaşlığını ilerletip onunla rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiği, olay nedeniyle mağdur ... ve annesi olan katılan ...'ın şikayetçi oldukları, bu haliyle sanık ...'ın üzerine atılı reşit olmayan ile cinsel ilişkiye girme suçunu işlediği'' gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

1. Suç tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında bulunan mağdurenin kovuşturma evresinde Mahkemece usulüne uygun şekilde kendisine yapılan tebliğe rağmen duruşmalara gelip katılma beyanında bulunmadığının anlaşılması karşısında katılan sıfatı kazanamayan mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir B.

Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

1. Mahkemece bozma öncesi gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen ilk mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde: 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemenin ardından 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas,

2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulması üzerine söz konusu ilama uyan Mahkemece esasen ceza miktarı itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/629 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararına yönelik mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli