Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4281 K.2023/4366

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli ve 2017/268 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 08.11.2019 tarihli ve 2019/2609 Esas, 2019/1414 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini müteakip, bu defa istinaf kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/2218 Esas, 2021/1190 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini takiben, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 26.07.2021 tarihli ve 2017/268 Esas, 2019/187 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Balıkesir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.08.2021 tarihli ve 2021/1256 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2023 gün ve 94660652-105-10-29907-2021-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20442 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20442 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette üye olarak bulunan Hakim ... (...)'nin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette üye olarak bulunan Hakim ... (...)'nin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2022 tarihli, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilamı uyarınca. Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Balıkesir