Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4448 K.2023/8588

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/149 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılanın sıkıntılı yaşamının bulunduğuna, mağdurenin çelişkili beyanı dışında delil bulunmadığına, sanığın suçu işlediğine yeterli delil bulunmadığına re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece. "Katılan ... ...'ün, katılan sanık ... ...'ın evinde bakıcı olarak çalıştığı, katılan sanığın 28/08/2013 günü akşam saatlerinde katılanın göğsünü ellediği, 03/09/2013 günü katılan sanığın katılana "bana versene, bacakların çok güzel, evi süpürürken göğüslerinin uçlarını gördüm, popon küçük" diye sözlü tacizde bulunduğu, 04/09/2013 günü saat 01:00 sıralarında katılanın mutfakta bulunduğu sırada arkasından gelerek poposunu ellediği,

katılanın nişanlısı olan diğer katılan sanık ...'a telefon edip kendisini gelip almasını istemesi üzerine katılan sanık ...'ın İstanbul'dan Çanakkale'ye gelip katılan sanık ...'in evinin önüne gittiği, onunla konuşmak istediği, ... ...'in "benim kim olduğumu bilmiyorsun.

Ben profesörüm" demesi üzerine, "istersem buraya 30 kişi toplarım" demek sureti ile tehditte bulunduğu, tehdit eyleminin nişanlısına yapılan tacizin yarattığı tahrikin etkisi ile gerçekleştirdiği, katılan ve katılan sanık ...'in aşamalardaki gerek kendi içlerinde, gerekse birbirleriyle tutarlı olan ifadelerinden anlaşılmış, katılanın kendisine yapılan cinsel saldırı ile ilgili yalan söylemesini gerektirecek bir durum bulunmadığı,

anlatımlarının olayın oluş ve akışına uygun bulunduğu kanaatine varılarak beyanlarına itibar edilmiş, katılan sanık ...'ın, ...'a söylediği sözlerin ise tehdit niteliğinde olmadıkları kanaatine varılmış, katılan sanık ...'ın şehvet hissi ile yaptığı davranışların suç tarihinden sonra 6545 sayılı yasa ile değiştirilen TCK 102/1-2.

Cümlesindeki sarkıntılık suçunu oluşturduğu, suçun üst sınırının 5 yıl hapis cezası gerektirmesi, suç tarihindeki TCK'nun 102/1 maddesindeki cinsel saldırı suçunun cezasının üst sınırının 7 yıl olması sebebi ile değişik hali sanık lehine olduğu, sanığın cinsel davranışlarını aynı suç işleme kararı ile birden fazla kez gerçekleştirdiği, bu sebeple zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek aşağıda yazılı olduğu şekilde karar vermek gerekmiştir" şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece kabul edilen cinsel saldırı suçunu oluşturan eylemlerin sanık tarafından 28.08.2013 tarihli mağdurenin göğsünü elleme ve 04.09.2013 tarihli eylemin ise poposunu elleme şeklinde olduğu, mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan 13.11.2013 tarihli talimat beyanında 28.08.2013 tarihli eylem konusunda açıklamasının bulunmayıp çelişkinin de giderilmediği, bu sebeple sanığın mağdurenin göğsüne dokunması şeklinde eylem konusunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,

ayrıca söz atma şeklinde gerçekleşen eylemlerin ise cinsel taciz suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında bu eylemlerin cinsel saldırı suçuna teselsül etmeyeceği ve ek savunma hakkı verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan verilen cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR