Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5383 K.2023/5049

Sanık müdafiinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın 18.07.2023 tarihli dilekçesine istinaden temyizden feragat edip etmediğinin netleştirilmesi için yazılan müzekkereye cevaben sanığın 05.09.2023 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, incelemenin katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hapis cezasının kesin nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2022 tarihli, 2022/1418 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sair tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2022/30 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

tehdit suçundan ise Aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/2303 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan cezalandırılmasının dosya kapsamına uygun olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere yöneliktir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gözetilerek sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü. Sanığın tevilli ikrar içeren savunması, mağdurun istikrarlı ve oluşa uygun beyanları, katılan beyanı, olay yeri görgü tespit tutanak ve fotoğrafları, 03.02.2022 tarihli uzmanlık raporu, taraflar arasında iftirada bulunmayı gerektirecek bir husumetin bulunmaması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın “...

Çay Evi” isimli iş yerinde kalmakta olduğu, mağdurun da zaman zaman bu iş yerine gidip geldiği ve sanık ile bu şekilde tanıştığı, 01.12.2021 tarihinde mağdurun suça konu işletmede bulunduğu sırada sanığın iş yerinin arka kısmında bulunan ve kendisinin kalmakta olduğu odaya mağduru çağırarak kendisine masaj yapmasını istediği ve mağdurun bacaklarına masaj yaptığı sırada sanığın mağdurun elini tutarak kıyafet üzerinden ön cinsel bölgesine dokundurmak istemesi üzerine mağdurun dokunmak istemediğini beyan etmesine karşın sanığın mağdurun ağzını eliyle kapatıp kolundan tutup çekiştirerek mağdurun elini cinsel organına kıyafet üzerinden dokundurup

sonrasında kendisinin de yine kıyafet üzerinden mağdurun ön cinsel bölgesine sıkma şeklinde dokunduğu ve ertesi gün mağdura hitaben “gelmezsen sana çok kötü şeyler yaparım, öldürürüm” şeklinde sözler sarf ederek mağdurun iş yerine gelmesini sağlayıp sonrasında mağdurun ve kendisinin kıyafetlerini çıkararak cinsel organını mağdurun popo kısmına sürttüğü ve iş yerinde bulunan bir kovanın içine boşaldığı,

sanığın bu eylemleriyle on iki yaşından küçük mağdura karşı zincirleme şekilde tehditle cinsel istismar suçunu ve on iki yaşından küçük mağdura karşı zincirleme şekilde cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğinin sabit olduğu, yine olaydan sonra mağduru ikametine kadar götürüp “babana söylersen öldürürüm” şeklinde sözler sarf ederek tehdit suçunu işlediği gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılan mağdur vekili tarafından tehdit suçundan kurulan hüküm de temyiz edilmiş ise de ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olduğundan bu hususta temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden İlk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Cinsel İstismarı Ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/2303 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa