Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6384 K.2023/6004

Anadolu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/25 Esas ve 2022/385 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddenin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fikrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve beşinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 09.02.2023 tarih ve 2023/285 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.04.2023 tarihli ve 9-2023/41456 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdura ait raporda fiili livatanın maddi delillerinin bulunmadığının bildirilmesi nedeni ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu tespit edilmesine rağmen, eylem ile sanık arasında illiyet bağı kurulmadığını, bu nedenle de kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklardan ... ...'in mağdura kafasına denk gelecek biçimde vurması üzerine yere düştüğünde sanık ...'nin koli bandı ile bağladığı ve sanık ...'in mağduru boğazına bıçak dayamak sureti ile tehdit etmesi üzerine sanık ...'un anal yoldan cinsel saldırıda bulunduğuna ilişkin aşamalarda istikrar gösteren mağdurun anlatımları, sanıkların dönmekle birlikte olayın sıcağı sıcağına alınan savunmalarındaki tevil yollu ikrarları ile olay yerinden elde edildiği sabit olan koli bandı ve koli bandı parçası üzerinde yapılan inceleme sonucunda koli bandının üzerinde sanık ...'e ait parmak izleri bulunmuş, olayla ilişkilendirilen pantolon,

kapüşonlu sweat, külot, şort üzerinden elde edilen kan lekelerinin mağdur ...'un DNA profili ile sperm örneklerinin ise Sanık ...'un DNA profili ile uyumlu olduğu saptanmıştır.

2. Mağdur ...'un sopayla vurularak yere düşmesi sağlandıktan sonra boğazına bıçak dayayan sanık ...'un ellerini koli bandı ile bağlamak sureti ile direncini kırdığı ve zorla basit tıbbi müdahale ile giderilecek biçimde yaraladıkları mağdur ile sanık ...'un bıçak zoru ile rızası dışında anal yoldan ilişkiye girerek cinsel saldırıda bulunduğu kesin ve somut delillerle sübut bulmakla; sanık ...'un "Cebir Kullanarak Birden Fazla Kişiyle Birlikte Silahla Cinsel Amaçlı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma " ve "Birden Fazla Kişiyle Birlikte Silahla Organ Sokmak Suretiyle Cinsel Saldırı" suçlarını işlediği anlaşıldığından.

Sanık ...'nin mağdura karşı işlediği sübuta eren vücuda organ sokulması suretiyle cinsel saldırı suçundan eylemine uyan biçimde 6545 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince suçun işleniş biçimi ve sanığın kastının yoğunluğu da gözetilerek cezalandırılmasına, sanığın bu suçu diğer sanıkla birlikte işlemesi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) gereğince 1/2 oranında verilen ceza miktarı üzerinden artırım yapılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık ...'nin cebir ve tehdit kullanarak gitmesine izin vermeksizin bıçak tehdidi ile mağduru darp ederek alıkoyduğu ve bu suretle mağduru hürriyetinden yoksun kıldığı gerek mağdurun, gerek tanıkların anlatımlarından sanığın da tevil yollu ikrarından anlaşılmakla, sübut bulan bu suçtan sanığın eylemine uyan biçimde 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın suç kastının yoğunluğu da dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle cezalandırılmasına,

sanığın bu suçu silahla ve birden fazla kişiyle işlediği anlaşıldığından aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince sanığa verilen cezanın yasa gereği bir kat artırılmasına, sanığın suçu cinsel amaçla işlemiş bulunduğu anlaşıldığından sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince yasa gereği yarı oranında artırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdur ve hakkında tefrik kararı verilen ...'in beyanı, mağdura ait raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ile ...'in çatı katına çıkan mağduru birlikte darp ettikten sonra ellerini ve ağzını bağladıkları ve sanığın isteği üzerine ...'in mağduru yan odaya götürdüğü ve sanığın burada mağdura karşı fiili livatada bulunduğu,

bu aşamadan sonra ...'in mağdurun kaçmasını sağlamak için aşağıya bıçak almak için gidip gelen sanığı durdurmak için vurduğu ve kavga etmeye başladığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin yasal koşulları değerlendirilirken ...'in hukuki durumunun göz önünde bulundurulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 09.02.2023 tarih ve 2023/285 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu