Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6755 K.2023/8909

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/5000 Esas, 2022/8438 Karar sayılı kararı ile "..kanun yolu aşamasında davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine, ..5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/368 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın hata iddiasına itibar edilmemesi gerektiğine, katılan mağdurenin beyanı, alınan adlî tıp raporları ve tüm dosya içeriğine göre çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun unsurlarının oluştuğuna, sanığın en üst sınırdan cezalandırılması istemine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C.

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılan mağdurenin alınan beyanlarında sanığa yaşını on üç, on dört olarak söylediğini beyan etmesi ve katılan mağdureden elde edilen kıyafetlerde sanığın beyanlarının aksine sanığa ait DNA tespiti yapılması dikkate alındığında sanığın savunmalarına itibar edilmemesi gerektiği ve sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, sanığın aşamalarda katılan mağdurenin kendisine on dokuz yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, tanık beyanları, Yargıtay bozma ilâmı, dosyada mevcut uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile katılan mağdurenin tanık Yağmur aracılığıyla olay günü tanıştıkları, önceden birbirlerini tanımadıkları, birlikte parkta oturup alkol aldıkları, daha sonra akşam sanık ile katılan mağdurenin ve tanık ...'nın sanığın evine gittikleri, evde de bira içmeye devam ettikleri, saat 23.00 sıralarında tanığın evden ayrıldığı,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında katılan mağdurenin rızası ile cinsel ilişki yaşadığı anlaşılmış, sanığın yeni tanıştığı katılan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu noktasında hataya düşmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, sanığın atılı suçun unsurlarını belirleyen katılan mağdurenin yaşı hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüğü kanaatine varılarak sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında değerlendirilerek suç oluşturmadığına ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Her ne kadar Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de bu maddenin kastı kaldıran hata olduğu, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca kasıt yokluğundan beraat kararı verilmesi gerekmişse de bu husus düzeltilebilir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/368 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,