Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7021 K.2023/6812

Mağdurenin temyiz isteminin incelenmesinde. 25.04.2013 tarihli duruşma ifadesinde yirmi yaşında olan mağdurenin şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında hükmü temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2012/23 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2012/23 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1984 Esas, 2021/9903 Karar sayılı kararı ile "Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü kızı olan on altı yaşındaki mağdure uyuduğu sırada göğsüne dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdurenin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkumiyet kararının eksik inceleme sonucu alındığına, usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece mağdurenin sanığın öz kızı olduğu ve olay tarihinde mağdurenin annesinin evi terk ettiği, sanığın çocukları ile birlikte yaşadığı, olay tarihi olan 07.11.2008 tarihinde sanığın mağdurenin gece vakti uyumakta olduğu yatağına uzanarak göğsünü ellediği, mağdurenin tepki vermesi üzerine "Annen utanmadı, beni bırakıp gitti, ben neden utanayım" şeklinde cevap verdiği ve mağdurenin sanıktan uzaklaştığı, bu şekilde eylemin sona erdiği, olaya sanığın diğer kızı olup mağdurenin de kız kardeşi olan ...'in tanık olduğu,

olaydan kısa süre sonra mağdurenin evden çıkarak halasının ikametine gittiği ve sanığın eylemlerini anlattığı, bir müddet halası ve babaannesinin evinde kaldığı, olaydan bir ay sonra mağdurenin annesi ile görüşmesi esnasında olayları anlattığı, her ne kadar sanık aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek inkarda bulunmuş ise de;

olayın ortaya çıkış şekli ve adli birimlere yansıma şekli, mağdurenin aşamalarda değişmeyen anlatımları ile yapısı itibariyle tanığı bulunmayan cinsel suçların aksine münferit olayda ikamet içerisinde bulunan ve sanık ile mağdurenin akrabası olan ...'in değişmeyen anlatımları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan güttüğü amaç ile saik, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önemi,

meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastının yoğunluğu gözönüne alınarak takdiren ve teşdiden, sanığın üzerine atılı eylemi kızına karşı gerçekleştirdiği anlaşılmakla aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca cezasında yarı oranında artırım yapılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurenin Temyiz İsteği Yönünden Suç tarihinde on altı yaşında olan mağdurenin 25.04.2013 tarihli duruşmada yirmi yaşında iken anılan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdurenin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına yönelik mağdurenin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak,