KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2023/7220 E., 2024/8220 K.
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1344 E., 2022/1496 K. EK KARAR
- Tarihi
- 05.09.2022
- Suç
- Cinsel taciz
- Hüküm
- Temyiz talebinin reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
421 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Sanık hakkında, İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli 2021/627 Esas ve 2022/301 Karar sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verildiği, cinsel taciz suçundan ise Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105/1, 105/2-b, 62, 58, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
20. Ceza Dairesi'nin 21.06.2022 tarihli 2022/1344 Esas, 2022/1496 Karar sayılı kararı ile cinsel taciz suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca kesin olmak üzere düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
20. Ceza Dairesi'nin 05.09.2022 tarihli 2022/1344 Esas 2022/1496 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 01.08.2022 tarihli temyiz başvurusu hakkında, Mahkemece verilen kararın kesin nitelikte bir karar olduğu ve sanık ...'nün temyiz hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi