Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7346 K.2024/10395

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara

31. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine dair verilen kararın mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, 24.11.2022 tarihli ek kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Hatalı ve hukuka aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde on beş yaşından büyük mağdurenin kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden ek kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara