Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7834 K.2024/500

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. İstanbul

20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/501 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile, anne ve babası işte olması nedeniyle evde yalnız olan katılan mağdureye karşı sanığın su bidonunu boşaltmak bahanesiyle eve girerek katılan mağdureyi kucağına oturttuğu, öpmek istediği, katılan mağdurenin sanığın kucağından inerek yanına oturmaya çalıştığı, sanığın katılan mağdureyi koltuğa yatırarak üstüne çıktığı, yanaklarını sıkıp öptüğü, bir süre sonra da omzuna aldığı, katılan mağdurenin "Bırak beni çok ayıp, düşebilirim" dediği, sanığın, katılan mağdureyi indirirken katılan mağdurenin başını yere çarptığı, sanığın telefonunun çaldığı,

biraz konuştuktan sonra sanığın pantolonunu dizlerine kadar indirdiği, daha sonra pantolonunu çektiği, sanığın katılan mağdurenin iki elinden ve ayaklarından tutarak sıktığı, katılan mağdurenin pantolonunu ve iç çamaşarını dizlerine kadar indirdiği, sanığın, tanığa "Gel ablana vur, yoksa bütün suçlarınızı söylerim" dediği, ...'ın gelerek katılan mağdurenin poposuna tokat atar gibi vurduğu, sanığın da katılan mağdurenin poposuna iki defa vurduğu, katılan mağdurenin sinirli bir şekilde "Bırak beni, git evimizden" dediği,

sanığın katılan mağdureyi bıraktığı, katılan mağdurenin iç çamaşarını ve pantolonunu çektiği, katılan mağdurenin "Çok ayıp" dediği, sanığın "Birşey olmaz" şeklinde konuştuğu, daha sonra sanığın koltukta oturmakta olan katılan mağdurenin pantolonunun ve iç çamaşırının içinden elini sokarak mağdurenin poposunu ellediği şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yosunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.05.2023 tarihli ve 9-2023/49025 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık aleyhine delil olmadığına, katılan mağdurenin çelişkili beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamayacağına, tanık dinletme talebinin reddine, sanığın savunmasının tutarlı ve samimi olduğuna, şüpheden yararlanması gerektiğine, suç vasfının tartışılmamasına, eksik inceleme ve araştırmaya, tanık ve katılan mağdurenin yönlendirildiklerine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.

Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İsteği Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarının uygulanmamasına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan ve eksik belirlenmesine, lehe vekalet ücretine hükmedilmemesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. C.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın eyleminin cebir ile gerçekleştirdiği gözetilmeksizin ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmayarak eksik cezaya hükmedildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasına dair denetime elverişli somut gerekçeler gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş olup, bu sebeple Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul