Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8559 K.2023/8370

Suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildikten sonra, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi yollamasıyla 103/2, 103/6, 31/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara

1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 28.02.2023 tarihli ve 2022/222 Esas, 2023/67 Karar sayılı hüküm ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Tüm dosya kapsamına göre; zamanaşımı süresi dolmadığı halde yanlış hesap yapılarak kamu davasının zamanaşımından düşmesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun 2013 yılı Ağustos ayı içerisindeki bir günde dokuz yaşı içerisindeki mağdura karşı işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili açılan davaya bakan Mahkemece bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sırasında, atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/6, 31/2. maddelerinde düzenlenip öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-c,

66/2. maddeleri uyarınca 10 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesine göre anılan süreyi kesen son işlem olan 31.03.2015 tarihli ilk mahkumiyet kararı üzerinden bu sürenin geçmediği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, atılı suçla ilgili 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu yönündeki yanılgılı değerlendirme ile davanın düşmesine karar verilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR