Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8611 K.2023/5702

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2019/620 Esas, 2021/1 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/2035 Esas, 2021/2688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/3510 Esas, 2022/8434 Karar sayılı kararı ile özetle "Sair temyiz itirazlarının reddine, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadeleri, intikal sonrasında mağdure hakkında adli tıp uzmanından alınan 03.05.2019 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/750 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 23 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üst hadden cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi istemine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın mağdurenin tutarlı ve güvenilir beyanlarına istinaden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemine ilişkindir. C.

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın iftiraya uğradığına, dosyada delil olmadığına, adli tıp raporu ve tanık beyanlarının sanık lehine olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Mahkemece iddia, mağdure ve şikayetçi beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile katılan mağdure arasında dayı - yeğen ilişkisinin bulunduğu, katılan mağdureye sanık tarafından mağdurenin yedi yaş civarında bulunduğu günlerden başlayarak katılan mağdurenin dede/anneannesini ziyarete sanığın evine gittiği zamanlarda, sanığın katılan mağdureyi kimsenin görmeyeceği şekilde kolundan tutup zorlamak suretiyle evlerinin kömürlük su deposu gibi herkesin giremeyeceği yerlere götürdüğü,

burada katılan mağdureyi soyup onun genital organlarına kendi cinsel organını sürttüğü, ilk zamanlardaki eylemlerinde katılan mağdureye para vermek suretiyle onu kandırmaya çalıştığı, katılan mağdurenin ise ailesinin duyması sonrası olay çıkar korkusuyla sanığın kendisine yaptığı eylemlerini kimseye anlatamadığı, bu nedenle sanığın farklı tarihlerde katılan mağdureye yönelik eylemlerine devam edebildiği, devam eden yıllarda katılan mağdure ne zaman dede/anneannesinin evine gitse sanığın aynı eylemleri aynı şekilde devam ettirdiği,

son zamanlarda katılan mağdurenin eylemler nedeniyle yaşadığı problemlerden kaynaklı itirazları üzerine sanığın katılan mağdureyi eylemleri kimseye söylememesi, aksi takdirde daha beter şeyler yapmakla tehdit etmeye de başlayarak sonraki süreçlerdeki eylemlerine yönelik katılan mağdurenin göstereceği direnci kırdığı, sanığın katılan mağdure 3.sınıfa gittiği yıl bir kez katılan mağdurenin evinde, bir defasında da katılan mağdurenin teyzesinin evinde benzer şekilde sürtünme eylemlerini gerçekleştirdiği,

katılan mağdurenin 4.sınıfa geçtiği yaz aylarında dayısının eylemlerinden 2006 doğumlu ablası olan tanık Beyza’ya bahsettiği, yine sanığın son olarak mağdure 5. sınıfa geçtiği yaz tatilinin bitmesine 5-10 gün kala (2018 yaz) katılan mağdurenin evlerindeyken kilerde katılan mağdureyi sıkıştırıp genital bölgelerine cinsel organını sürtündüğü kabul edilmiş, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1. Dosya kapsamı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince; davaya katılan ve vekili bulunan lehine tarifedeki ücrete karar verileceği, mağdur için Baro tarafından görevlendirilen ve dosyada vekaletnamesi bulunmayan zorunlu vekil hakkında vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2015- 2018 yerine 03.05.2019 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2023 tarihli ve 2022/750 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep