Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9055 K.2023/7138

Cinsel taciz suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25.04.2022 tarihli ve 2022/2100 Soruşturma, 2022/1316 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.06.2022 tarihli ve 2022/3299 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 gün ve 94660652-105-48-32155-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 gün ve KYB-2023/56559 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 gün ve KYB-2023/56559 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir." şeklindeki, Aynı Kanunun 39/4. maddesinde yer alan "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, Dosya kapsamına göre,

Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/06/2022 tarihli kararı ile müştekiye kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 13/05/2022 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekili tarafından itiraz dilekçesinin 30/05/2022 tarihinde sunulduğundan bahisle süre yönünden itirazın reddine karar verilmiş ise de.

Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının anılan kovuşturmaya yer olmadığı kararının müştekiye 13/05/2022 tarihinde tebliğ edildiği, 15. günün 28/05/2022 tarihinde denk geldiği bu tarihin de cumartesi günü olduğu ve yukarıda anılan düzenleme uyarınca da son günün bir tatile rastlaması halinde sürenin, tatilin ertesi günü biteceğinin belirtildiği nazara alındığında, müşteki vekilince Pazartesi gününe denk gelen 30/05/2022 tarihinde yapılan itirazın süresinde olduğu dikkate alındığında, itiraz ile ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı gerekçeyle süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir." yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 39 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,

Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.06.2022 tarihli kararı ile müştekiye kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 13.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekili tarafından itiraz dilekçesinin 30.05.2022 tarihinde sunulduğundan bahisle süre yönünden itirazın reddine karar verilmiş ise de.

Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının anılan kovuşturmaya yer olmadığı kararının müştekiye 13.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 15. günün 28.05.2022 tarihine denk geldiği bu tarihin de cumartesi günü olduğu ve yukarıda anılan düzenleme uyarınca da son günün bir tatile rastlaması halinde sürenin, tatilin ertesi günü biteceğinin belirtildiği nazara alındığında, müşteki vekilince pazartesi gününe denk gelen 30.05.2022 tarihinde yapılan itirazın süresinde olduğu dikkate alındığında, itiraz ile ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle süre yönünden reddine karar verilmesi,

kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,