Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9347 K.2023/7454

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/418 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2. Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2021/10788 Esas, 2022/12334 Karar sayılı kararı ile Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesi kararının ''Olayın intikal şekli ve zamanı katılanın aşamalardaki samimi ifadeleri, kısmi ikrar içerikli savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın balkonda bulunan katılana fermuarını açıp cinsel organını göstermesi eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/170 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 13.06.2023 tarih ve 9-2023/57138 sayılı onama görüşü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin şikâyetinden vazgeçtiğinin dikkate alınmamasıve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması karşısında sanığa nitelikli halin uygulanarak cezanın arttırılması ve hapis cezası verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ceza tayininde hesap hatası bulunduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında mağdure beyanı dışında delil olmadığına, suçun zamanaşımına uğradığına, verilen ceza hükmü; erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

seçenek yaptırımlara ve adlî para cezasına çevirme kurumları uygulanmaksızın ve uygulanmamasının gerekçeleri de belirtilmeksizin hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma sonrası Mahkemece; ''Aynı kasabada ikamet etmekte olan taraflardan sanığın 2 aylık bir süre içerisinde toplamda 4 kez müştekiye, müştekinin balkonda bulunduğu sırada fermuarını açıp cinsel organını açarak gösterdiği, olayın intikal şeklinin ve zamanı katılanın aşamalardaki samimi ifadeleri, kısmi ikrar içerir savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu ''gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Teşhir suretiyle işlenen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendine göre suçun ağırlaştırıcı hali olarak düzenlendiği ve suç vasfını değiştirmediği nazara alındığında ceza yaptırımının şikâyete tabi olduğu, mağdurenin de bozma sonrası kovuşturma evresinde şikâyetten vazgeçtiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Uygulamaya göre de. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında arttırım yapılırken 5 ay 18 gün hapis cezası yerine 5 ay 19 gün hapis cezasına hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR