Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3250 K.2024/5663

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; mağdurenin 2016 yılında maruz kaldığını beyan ettiği eylemlerle ilgili olarak tanık Büşra'nın da anlatımına göre katılan ...'ya bilgi verilmesine rağmen sadece psikolojik destek almakla yetinmelerine, olayın ancak mağdureye yönelik başka bir eylemin, okuduğu okulun rehberlik öğretmenine mağdurece anlatılması nedeniyle alınan ifade sırasında yaklaşık beş yıl sonra ortaya çıkmış olmasına,

sanıkça mağdurenin olay tarihlerinde bisikletle gezdirildiğinin ve yakın tarihlerde üç kez telefonla arandığının tespit edilmiş olmasının atılı suçun işlendiğine delalet etmeyeceğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ sayın Üyeler ... ve ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/10637 Esas, 2023/8683 Kara sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Mağdurenin olayın üzerinden yaklaşık 5 yıl geçtikten sonra başka şahısların kendisini istismar ettiğine dair ithamları ile sanığın eylemlerini de anlatmasıyla gerçekleşen intikalin doğal olarak ortaya çıkmadığı, mağdurenin psikolojik olarak tedavi gördüğü, alınan beyanında kendisi lezbiyen olarak tanımladığı,

soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın ağzına organ sokması eylemini ormanlık alanda, duruşma sırasında alınan beyanında ise mastürbasyon yapıp cinsel organını ağzına sokma eylemini parkta açık alanda yaptığına dair olay yeri ve olayın oluş biçimi konusunda açık çelişkiye düştüğü, kovuşturma aşamasında alınan beyanında bulunan adli görüşmecinin mağdurun ifade sırasında beklenenden daha rahat olduğu, ifadelerinde tutarsızlıklar olduğu, samimi bir ifade izlenimi oluşturmadığı, duygularının iddiaları ile tutarlı olmadığına dair raporu, Tanık Büşra’nın;

mağdurun beş yıl önce kendisine bu olayı anlattığını kendisinin de müşteki Züleyha’ya anlattığını beyan etmesine rağmen, müşteki Züleyhan’nın hazırlık aşamasında alınan beyanında olaydan önceden haberi olmadığını beyan ettiği.

Mahkeme gerekçesinde her ne kadar sanığın mağdureyi elektrikli bir aleti göstermek suretiyle korkuttuğunu belirtilmişse de, mağdurenin beyanında; sanığa kendisinin araçlarındaki elektro şok aletini gösterip şakadan korkuttuğunu beyan ettiği, dosyada mevcut HTS kayıtlarında 12.07.2016 tarihinde sanığın mağdureyi 3 kere aradığı belli ise de; bu durumun sanığın savunmasının aksine olayın gerçekleştiğine dair delil oluşturmadığı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sayın çocuğunluğun görüşüne katılmıyoruz.