Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4110 K.2024/10544

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin kabule değer görülmemesinden dolayı reddine dair 05.02.2021 tarihli ek kararın yalnızca sanık müdafiince temyiz edildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlemediğine, suçun unsurlarının bulunmadığına, sanığın katılanın evine gittiğine dair somut delil bulunmadığına, katılanlara ev eşyası verilmesi ve vazgeçilmesi nedeni ile aralarında husumet bulunduğuna, olaydan hemen sonra şikayetçi olmadıklarına, kararın bozulması gerektiğine ve aynı gerekçeler ile ek kararın da bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa alt sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim uygulanmasının yasal olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “…ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun,

aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık Müdafiinin Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Yönünden. Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin hükmü ile ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE HÜKMÜN VE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi