Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4159 K.2024/6195

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/88 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-b, 103/4, 61/7 ve 53. maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f,

109/5 ve 53. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen istinafa tabi karara karşı katılan mağdur ve katılan vekili ile sanık müdafinin istinaf yoluna başvurması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/573 Esas, 2023/491 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Katılan mağdur ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 23.10.2023 tarihli ve 2023/10401 Esas, 2023/6614 Karar sayılı kararı ile olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurun duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, mümkün olmaması halinde savcılık aşamasında kaydedilen görüntülü beyan CD'si duruşmada hazır bulunan taraflarla birlikte izlenip, ifadeye yönelik beyanlarının da alınması gerekliliğiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine devam olunan yargılamada Denizli

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/25 Esas, 2024/89 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın aynı yurtta kaldığı katılan mağdur ile mescitte yalnız kalması üzerine adı geçeni mescit içerisinde kameraların görüş açısı dışına götürüp dudaklarından beş dakika boyunca öptüğü, devamında katılan mağdurun direnmesine karşın omzundan tutup sürükleyerek mescidin karşısında bulunan tuvalete götürerek kapıyı kapatıp katılan mağduru yere yatırarak fiili livata yoluyla cinsel ilişki yaşadığının kabulü ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/3-b, 103/4,

61/7 ve 53. maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 53. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından alt sınırdan ceza tayininin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın katılan sayısı kadar vekalet ücreti ödemesine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Fiili livata girişinin olup olmadığı ve katılan mağdurun zeka durumunun araştırılması için kovuşturma aşamasında Adli Tıp Kurumundan ayrıntılı rapor alınması gerektiğine, mevcut haliyle de alınan adli muayene raporlarında fiili livataya dair bulguya rastlanılmadığının belirtilmiş olması ve sanığın samimi mahiyetteki beyanları doğrultusunda gönüllü vazgeçme kapsamında eylemin basit cinsel istismar boyutunda kaldığına, katılan mağdurun kovuşturma aşamasında eylem sırasında tükürük kullandığına dair bir beyanı olmamasına karşın yönlendirme ile bu yönde beyanı alınıp gerekçede yer verildiğine,

olayın geç intikali de gözetildiğinde katılan mağdurun soruşturma aşamasında alınan soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığına, her iki eylem yönünden cebir uygulanmak suretiyle işlendiğine dair yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

buna ilişkin ve temel ceza tayinine dair gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın hükmün gerekçe kısmında katılan mağdura yönelik 5237 sayılı Kanun'un 103/4.

Maddesi kapsamında cebir olarak kabul edilen eylemin nelerden ibaret olduğu açıklanmaksızın hüküm kurulması suretiyle Anayasa'nın 141. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle. Denizli

4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdur ve katılan vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Denizli