Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4153 K.2024/8109

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli ve 2023/195 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının "Sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yasal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi uygulanması gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması kanuna aykırı olup fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın CMK'nın 280/1-a uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan ilk derece mahkemesinin incelemesi yapılan kararının hüküm kısmının 3. maddesinden sonra gelmek üzere,

4. madde olarak '24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin tatbikine.' ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer paragrafların buna göre teselsül ettirilerek, re'sen de istinafa tabi hükümle ilgili" 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilnmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; olayın sübut bulmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, eylemin rızayla gerçekleştiğine, tarafların rızayla olay günü alkol aldıklarına, katılan mağdurenin sanıktan 2.000 TL para istemesi üzerine aralarında husumet oluştuğuna, sanık hakkında oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle; sanığın tekerrüre esas alınan ilam içeriğinde de tekerrür hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması sebebiyle kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ancak, İlk Derece Mahkemesince sanığın tekerrüre esas alınan Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/325 Esas, 2023/377 Karar sayılı kararında hüküm kurulurken Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/408 Esas, 2018/428 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58/6. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı gözetildiğinde,

sanığın ikinci kez mükerrir olduğu halde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine denilmek suretiyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve bu konuda Bölge Adliye Mahkemesince bir değerlendirme yapılmaması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

3. Aynı gerekçelerle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve bölge adliye makemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan; aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, İlk Derece Mahkemesi kararında yer alan tekerrür hükmüne ilişkin 5. maddenin ÇIKARTILMASINA ve YERİNE "Sanık hakkında Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/325 Esas, 2023/377 Karar sayılı tekerrüre esas ilamında hüküm kurulurken Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/408 Esas,

2018/428 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı gözetildiğinde, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesinde bahsedildiği üzere tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olmamak koşuluyla 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi ve infaz kanununun 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında

2. KEZ MÜKERRİLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN VE CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi