Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4478 K.2024/11437

Sanık hakkında cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği Kararın temyiz edilmesi isteğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığın cinsel kasıtla hareket etmediğine, samimi beyanlarda bulunduğuna, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan beraat etmesi gerektiğine, davanın zamanaşımına uğradığına, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda sanığın art niyetle hareket etmediğine, konut dokunmazlığına ilişkin kastının bulunmadığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Konut Donulmazlığının İhlali Suçu Yönünden Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve konut donulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri temyiz edilmiş ise de, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan 20.07.2016 tarihinden önce İlk Derece Mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi

olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili daha önceden Dairemizce bozma kararı verilmediği de göz önüne alınarak bu suçtan verilen kararın istinaf incelemesinin gerçekleştirilmesi sağlanmak üzere Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir. B. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 03.03.2016 tarihli sorgu ile bozma üzerine verilen 12.03.2014 tarihli mahkumiyet hükmü arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Konut Donulmazlığının İhlali Suçu Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Erdemli