Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4501 K.2024/9540

ure ...'e karşı), 05.10.2003 ile 05.06.2014 arası (Katılan mağdure ...'e karşı) HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık ile müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu (mağdure sayısınca) işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, takdire, sübut bulan zincirleme suçlardan alt sınırdan tecziyenin yetersizliğine, temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi nedeniyle hakkaniyete aykırı bir ceza verildiğine, kararın hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığına, bu nedenle bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, sübuta, sanığın beraati yerine şüphe giderilip, ispat oluşmadan ve somut delil elde edilmeden mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, tanıkların beyanlarının gözetilmediğine, sadece mağdurelerin çelişkili beyanları ile değerlendirme yapıldığına, katılan mağdure ... yönünden düzenlenen iddianamenin adı geçen mağdureye yönelik sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılmadan tanzim edildiğine, sanık lehine deliller toplanmadığına,

temel cezaların alt sınırdan verilmemesinin ve takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının isabetli olmadığına, katılan Bakanlık vekilinin lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olmadığına, katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığına, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2. Ancak. T.C.

Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun, Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir.

Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu değildir.

Ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi sebebiyle sanığın ikinci bir vekalet ücretine mahkum edilmesi suretiyle maddi zarara uğratılması da hakkaniyete uygun olmayacaktır.

Bu sebeple koşulları oluşmadığı halde katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5 numaralı hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan.

"İlk derece mahkemesindeki kovuşturma sürecine ilişkin olarak katılan ... davayı vekil ile takip ettiğinden 10.250 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine," ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara