Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5027 K.2024/9005

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin yerinde olmadığına, tanık yeniden dinlenmeksizin ve mesaj içerikleri gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verildiğine, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, dosyadaki delillere ve usule aykırı karar verildiğine, hükmün yeterli gerekçeyi içermediğine, sanığın haklarının korunmadığına ve hukukun temel ilkelerinin gözetilmediğine, hukuka aykırı elde edilen delilin hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurenin annesinin olaydan sonra sanık ile arasındaki boşanma şartlarını konuştuğu sırada sanığın ikrar içeren ifadelerini delil olarak kullanılmak üzere kayda alıp adli mercilere sunduğu anlaşılmış ise de; ses kaydının temin şekli itibarıyla yasak delil niteliği taşımasından dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206/2-a maddesine aykırılık oluşturacak şekilde sanık aleyhine delil olarak hükme esas alınmış olmasına rağmen dosya içeriğindeki diğer delillerin atılı suçların sübutu için yeterli olduğu anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 maddesi uyarınca Tarsus