Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6088 K.2024/8732

Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Burdur Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Hem İlk Derece hem de İstinaf yargılamasında her bir sanık ... her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmemesinin isabetli olmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Lehe vekalet ücretine hükmedilmemesinin ve takdiri indirim hükmünün uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir. C.

Sanık ... ile Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın DNA bulaşının nedenini açıkladığına, cinsel ilişkinin yaşanmadığına, tanık ...'ın yeniden dinlenmemesi ve telefon kayıtlarının geri getirilme imkanının bulunmasına rağmen bu yöndeki talebin reddedilmesi nedeniyle eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, şüphe bulunduğuna, tanıkların ifadelerinin sanık lehine olduğuna, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. D.

Sanık ... ile Müdafilerinin Temyiz İstemleri Tanık ...'ın diğer sanık ...'nin çektiğini öne sürdüğü video kaydını doğrulamadığına, tanık ...'in de diğer sanığı yalanladığına, tanık ...'nin beyanlarının ısmarlama olduğuna, sanığın ne olay günü ne de sonrasında katılan mağdure ile irtibat kurmadığına, sanık katılan mağdure ile muhatap olmamasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-a maddesi uyarınca artırım yoluna gidilmesinin hatalı olduğuna, istismarı destekleyen tek bir delil bulunmadığı için sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217/1 maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntüsü duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanıklar ile müdafilerine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanıklar ile müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi