Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6239 K.2024/10640

Şikayetçi sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sivas

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde şikayetçi sanığın gezmek bahanesiyle aracına aldığı katılan suça sürüklenen çocuğun bacağına dokunduğu, katılan suça sürüklenen çocuk inmek istemesine rağmen şikayetçi sanığın aracı sürmeye devam ettiği, aracı durdurduktan sonra katılan suça sürüklenen çocuğu ense kısmından tutarak sürüklediği,

katılan suça sürüklenen çocuğun pantolonunu çıkarmakta olan şikayetçi sanığı itekleyerek omuz kısmından bıçakla yaraladığı ve kaçtığı şeklinde kabul edilen olayda çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Şikayetçi Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan suça sürüklenen çocuğun şikayetçi sanığı tanıması nedeniyle araca gezmek için rızasıyla bindiğini, beyanlarının çelişkili olduğunu, bıçaklama eylemi sonrası aracın anahtarını kolaylıkla alabildiğini, şikayetçi sanığın katılan suça sürüklenen çocuğun kendisine vurması nedeniyle aracı durdurduğunu, delil bulunmadığını, suçun unsurlarının oluşmadığını, katılan suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün yasal olmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Olay yerinin çok ıssız olması nedeniyle şikayetçi sanığın amacının gezmek olmadığını, katılan suça sürüklenen çocuğun yaşı hususunda düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınmasının ve şikayetçi sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/4. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE A.

Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Şikayetçi sanığın kovuşturma evresinde 10.06.2014 tarihli duruşmada katılan suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olduğunu ancak kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatı bulunmadığı dikkate alındığında baro tarafından atanan müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. C.

Şikayetçi Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. D.

Şikayetçi Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Katılan suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki beyanları, savunma, raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında;

şikayetçi sanığın, katılan suça sürüklenen çocuğun aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın eylemini kendiliğinden sonlandırdığının ve nitelikli eylemin icrai hareketlerine başlayamadığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği ile Katılan Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekili ve şikayetçi sanık müdafiinin temyiz isteklerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Şikayetçi Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında şikayetçi sanık müdafii ve katılan suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C.

Şikayetçi Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle Sivas