Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6438 K.2024/9656

Olay tarihlerinde on iki yaşını ikmal etmeyen mağdurelerin sanığın işlettiği bakkala gittiklerinde, sanığın mağdureleri kucağına oturttuğu, vücutlarına dokunduğu, öpmeye çalıştığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2023 tarihli ve 2023/301 Esas, 2023/369 Karar sayılı kararı ile sanığın herbir mağdure yönünden zincirleme şekilde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair kararın o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdureler vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2024/388 Esas, 2024/460 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sübuta, mağdurelerin soyut ve çelişki beyanları dışında delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, katılan ... ile aralarında husumet bulunduğuna ilişkindir. B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Özetle hukuki vasıflandırmaya, lehe vekalet ücreti uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdureler ... ... ve ...

Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde on beş yaşından küçük mağdurelerin velayet hakkına sahip annesi olan ...'nın 07.09.2023 duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdurlar ... ... ve ... vekilinin temyiz isteminin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında Bakanlık vekilinin davaya katılma ve temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir. C.

Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdureler ... ... ve ... Vekilinin ve Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Bakanlık vekili ile mağdureler ... ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi