Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6443 K.2024/9867

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, 2018-2020 yılları arasında birden fazla kez cinsel organını katılan mağdurenin boyun ve ağız bölgesine değdirdiği, cinsel organını anal bölgesine soktuğu, 2020 yılından sonra sanığın eylemlerine sözlü şekilde devam ettiği, yalnız kaldıkları dönemlerde “Beni tahrik ediyorsun” şeklinde söylemlerde bulunduğu kabul edilerek, atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle eksik inceleme ve araştırma yapılarak sanık lehine karar verildiğine, atılı suçlardan üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, vekalet ücreti talebine ilişkindir. B.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle taleplerinin usule aykırı şekilde reddedildiğine, hukuka aykırı olarak elde edilen ses kayıtlarının delil olarak değerlendirilemeyeceğinden mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, katılan mağdure beyanlarını destekleyen delil bulunmadığına, katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair rapor alınmadığına, intikalin geç olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, zincirleme suç hükümleri uygulanırken artırımın fazla yapıldığına, takdiri indirim uygulanmamasının da hukuksuz olduğuna, gerekçesiz şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna,

lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olup sanık lehine hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR