Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/662 K.2024/6759

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 1. ve 3. cümle, 103/3-d, 43/1 maddeleri uyarınca katılan mağdure sayısınca (5 kez) açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/293 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararı ile.

Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 1. ve 3. cümle, 103/3-d, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca mağdure sayısınca (5 kez) 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 04.10.2023 tarihli ve 2023/1464 Esas, 2023/1212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; olayın sübut bulmadığına, sanığın inkara yönelik savunması olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter hür türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, mağdurların soyut ve çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, mağdurların yönlendirme altında beyanda bulunduklarına, duruşmada adli görüşmeci tarafından yönlendirildiklerine, mağdurların olayı anlatım şekillerinin bire bir aynı olduğuna, yazım hatalarının dahi aynı olduğuna, aynı cümlelerle beyanda bulunmalarının hayatı olağan akışına aykırı bulunduğuna,

beraat kararı verilen mağdurlar yönünden mağdur beyanlarının çelişkili ve yönlendirme sonucu oluşturulmuş beyanlar olduğu kanaatine varıldığına, diğer mağdurlar yönünden de bu kanaate varılması gerektiğine, mahkumiyet hükmüne gerekçe olarak gösterilen kolluk yakalama ve gözaltına alma tutanağının hukuka aykırı olarak düzenlendiğine, tutanak imzacılarının beyanları belirtilerek tutanak imzacılardan Bilgen'in yakalama yerinde bulunmamasına rağmen tutanağı imzaladığını, gerekçede sanığın yakalama esnasında tutulan tutanağa yansıyan ikrar niteliğindeki beyanlara atıfta bulunulduğuna,

bu beyanların sanığa ait olmadığı gibi tutanağın yasaya aykırı ve sahte olarak düzenlendiğine, sanığın savunmasında husumetli olduğu bir veli tarafından iftira niteliğindeki suçlamaların ileri sürülmesinin organize edildiği iddiasında bulunmasına rağmen bu hususta araştırma yapılmadığına, suçun sübut bulduğu kabul edilse dahi suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, sanığın her bir mağdura karşı eylemlerinin ani ve kesintili eylemler olduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçların oluşturacağı gözetilmeden aynı Kanun'un 103/1,1. cümlesinden hüküm kurulduğuna,

sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine ve hükümlerin sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle; sanığın eylemlerinin ağırlığı, kastın yoğunluğu göz önüne alınarak Yerel Mahkemenin alt sınırdan verdiği kararın usule aykırı olduğuna, takdiri indirimlerin uygulanmaması gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ile kararın sanık aleyhine vekalet ücretine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin