Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6815 K.2025/2332

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İnegöl

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 02.03.2023 tarihli ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın teşdiden takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılmasına ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin beyanlarının soyut, zaman, mekan ve intikal olarak çelişkili olduğuna ayrıca mental retarde olması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceğine, tanık öğretmenin beyanına göre bu şekilde hasta olan çocukların iftira atma eğiliminin olduğuna, sanığın hastalığı nedeniyle cinsel isteksizlik yaşadığına, kararın bozulması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tevdi edilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2022/11580 Esas, 2023/1080 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 06.09.2023 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2022/11580 Esas, 2023/1080 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 06.09.2023 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Sayın Üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla reddine, dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Daire çoğunluğunca sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararına karşı dosyanın Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş ise de.

Sanığın öz kızı olan mağdure ...'in mahallede birlikte oyun oynadıkları arkadaşlarına "babasının kendisini severken özel bölgelerine dokunduğunu" anlatması üzerine çocukların bu durumu ailelerine aktardıkları, mağdure ile aynı apartmanda oturan tanık ...'nin bu hususu çocuklardan duyması üzerine telefonla 183 ihbar hattını arayarak durumu bildirdiği, bunun üzerine olayın adli birimlere intikal ettirildiği,

intikalin doğal olup sanığın eşi katılan ... 'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında, eşinin kızına karşı olumsuz bir tavrını görmediğini, eşinin kızını bir baba gibi öpmüş olabileceğini, kızının bu zamana kadar kendisine babası hakkında kötü bir şey söylemediğini, eşinden ayrılmak gibi bir niyetinin olmadığını, ailesiyle görüşmediği için eşinden başka kimsesinin olmadığını, bu sebeple iftira attığına dair beyanları kabul etmediğini belirtir anlatımları nazara alındığında, sanığın, mağdurenin katılan ... tarafından yönlendirilmesi üzerine kendisine iftirada bulunduğuna dair savunmalarının soyut nitelikte ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

Pedagog ... ... tarafından düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, mağdure ...'in fiziksel gelişiminin içerisinde bulunduğu gelişme dönemi ile uygunluk gösterdiğinin ancak bilişsel gelişiminde gelişme döneminin gerisinde olduğu, adli görüşmeye başlamadan önce gerçek – yalan ayrımını yapabilirliğini ölçmek amacıyla sorular sorulduğu ve alınan cevaplardan bu yeterliliğe sahip olduğunun görüldüğü, zeka geriliğinin olduğu, zaman kavramlarını karıştırdığı ancak mekan ve olay kavramlarının anlatımında yanlışlıklarının olmadığı, anlattıklarına itibar edilebilir olduğuna dair kanaat edinildiğinin belirtilmesi,

Mağdurun yaşı ve mağdurda mental retardasyon olması sebebiyle Çocuk İzlem Merkezi'nde vermiş olduğu beyanı kurgulayabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, mağdurun aşamalarda değişmeyen, özü itibariyle tutarlı ve detaylı beyanlarda bulunması, aynı çatı altında birlikte yaşadığı babasına iftira atması için bir sebep bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yönündeki direnme hükmünün yerinde olduğu ve onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.