Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6999 K.2024/9444

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair verilen hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, eksik inceleme yapıldığına, yeterli delil olmadığına, lehe delilerin değerlendirilmediğine, mağdur beyanına öncelik tanınmasının geçerli nedeni olmadığına, mağdurun kendisine ait görüntülerin sosyal medyada yayınlanmasından sonra sanıklara kin ve öfke duyarak husumet beslediğine, intikalin geç olduğuna, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, sanıkların cinsel saikle hareket etmediğine ve sair nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İntikalin olaydan bir buçuk yıl sonra gerçekleşmesi, dosyaya konulan video kaydı içeriğinin mağdurun sanıkların kendisini tutarak ve pantolonunu çıkararak köpeğe tecavüz ettirilmeye çalışıldığı şeklindeki beyanı doğrulamaması sanıkların inkâra yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanıkların atılı suçtan TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadıkları takdirde derhal salıverilmeleri için ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin