Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7051 K.2024/9856

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin anlatımlarının değişmiş, çelişmiş ve genişletilmiş olup itibar edilecek durumu kalmadığına, sanık ...'ın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinin tamamen suçtan kurtulmaya yönelik olup mesleğini kaybetme korkusuyla verildiğine, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 08.03.2022 tarihli raporun sanığın atılı suçu işlemediğini ortaya koyduğuna, kabul anlamı taşımamakla birlikte aksi kanaatte olunması halinde rapor göz önüne alındığında atfedilen eylemin nitelikli cinsel istismar kapsamında kabul edilmemesi gerektiğine,

mağdurenin sadece kolluk beyanında 3-4 saniye organ sokma eylemini anlattığına ve bunun hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure beyanları dışında sanık ...'ın atılı suçu işlediğine dair kesin , inandırıcı ve somut delil bulunmadığına, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının farklı ve çelişkili olduğuna, beyanlardaki çelişkilerin mağdurun başlangıçta sanık ...'ı suçlar ifadelerde bulunmasına karşın kovuşturma evresinde nedeni bilinmeyen bir şekilde sanık ...'ı işaret eden beyanlarda bulunduğuna, mağdurenin bundan sonraki beyanlarının sanık ...'ı suçlamaya, sanık ...'ı aklamaya yönelik olduğuna, sanığın aşamalarda istikrarlı savunmalarda bulunduğuna, mağdure beyanlarının akla mantığa uymadığına ve delil olamayacağına,

suçun oluştuğunu kabul anlamına gelmemekle beraber, en aksi kabulde dahi sanığın polis olduğunu söyleyerek mağdurenin üzerini arama eyleminin nitelikli değil basit cinsel saldırı suçunu oluşturacağına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara