Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7721 K.2024/11161

Sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, kararın usul ve kanun aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücreti talebine ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın mağdurenin yaşının büyük olduğunu bildiğine, mağdurenin eylemlerde rızası olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa uygun kabule göre; sanığın olay tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdureye birden fazla kez olmak üzere elindeki görüntüleri ve video kaydını çevresine göndereceğine dair mesaj atarak tehdit etmek suretiyle atılı suçu işlediği halde sanık hakkında 5237 sayılı Tük Ceza Kanunu'nun 103/4 maddesinin uygulanmamış olması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus temyiz sebepleri arasında gösterilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın on beş yaşından küçük mağdureye karşı eylemlerini tehdit ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda yukarıda belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı